Hoe is ’t met onze Pascal?

Onze Pascal zou je kunnen kennen van een lijst aan vrijwilligersactiviteiten in de gemeente Boekel, zoals bij v.v. Boekel Sport, de Vliegenmeppers en evenementen als BoeCult en Beach Soccer. Afgelopen april ontving Pascal van Os (54) dan ook een onderscheiding tijdens de lintjesregen. Daarnaast zou je hem kunnen kennen van zijn werk als ambtenaar binnen de gemeente. “Ik heb daar een bestuurlijke functie”, grapt hij. “Ik rij namelijk elke dag op de vrachtwagen.” Nu hij 24 jaar in dienst is bij de buitendienst, stellen we ons de vraag: hoe is ’t met onze Pascal? 

“Ik haal mijn energie uit altijd bezig zijn.” 

“Je krijgt heel veel terug voor het vrijwilligerswerk”, voelt Pascal. Hij vindt het mooi om te zien hoe je mensen met elkaar verbindt. Zo is hij maar liefst 24 jaar bestuurslid van de buurtvereniging De Lage Schoense geweest, waarvan twaalf jaar penningmeester en twaalf jaar voorzitter. “Het is fijn om veel te kunnen doen voor de gemeente.” Wel merkt Pascal dat het aantal vrijwilligers steeds verder afneemt. “Het zou jammer zijn als straks alles door betaalde krachten gedaan moeten worden.”  

“Ik kwam binnen en ik was zó verrast.” Op 25 april werd Pascal gelokt naar Nia Domo voor de uitreiking van de lintjes. “Dan zie je je eigen gezin, familie en beste vrienden zitten en dan denk je: huh, waarom?” Het was voor Pascal dan ook een totale verrassing dat hij op relatief jonge leeftijd een onderscheiding kreeg. “Dat wil dan niet zeggen dat je dan mag stoppen”, zegt hij lachend. “Maar het was wel een hele eer.” 

In de overige uurtjes zoekt Pascal de gezelligheid op. Zo gaat hij standaard iedere week rikken met vier vrienden. “Zo spreek je je vrienden ook nog eens, want anders zie je elkaar alleen op verjaardagen.” Daarnaast geniet Pascal ervan om thuis in de jacuzzi te zitten, vooral als het heeft gesneeuwd. “Dan loop je met je slippers door de kou en ga je daarna de warmte in.”

Thuis is Pascal een trotse echtgenoot en vader: trots op zijn vrouw en op zijn drie kinderen Gitte, Marit en Thijme. “Ze hebben alle drie een leuke baan en fijne vrienden”, vertelt hij. En hij is trots op de jaren dat hij adjudant was bij de Vliegenmeppers. “Elf jaar lang heb ik dat mogen zijn.” 

Op 28 september kwam Pascal thuis te zitten met een hernia. “Ik had een maandje doorgewerkt, maar op een gegeven moment ging het gewoon echt niet meer”, legt hij uit. Zes weken lang moest hij rust houden, iets wat flink botst met zijn actieve karakter. “Ik haal mijn energie uit altijd bezig zijn.” Tot zijn geluk herstelt hij zonder operatie. “Het lastige is wel dat ik nog steeds last heb van een doffe voet.” Toch is hij weer volle bak te vinden op de vrachtwagen. 

“Ik en mijn vrouw hebben sinds een paar jaar een grote hobby: op fietsvakantie gaan”, vertelt Pascal. In de zomer gaan ze samen met vrienden naar Kroatië om daar eiland te hoppen op de fiets. Maar als hij op vakantie is, mist hij soms de Boekelse evenementen, zoals Boekel Kermis. “En dan vragen ze aan mijn kinderen: waar is jullie pap?” Het gevoel van FOMO bekruipt Pascal dan weleens, dat gevoel dat je erbij had willen zijn. Hij vindt namelijk alles leuk, alles gezellig. Of zoals onze Pascal altijd zegt: “super!”