Hoe is ’t met onze Harrie?

Onze Harrie zou je kunnen kennen van misschien wel de meest versierde tuin van Boekel. De tuin van Harrie Timmers (89) staat vol met bijzondere voorwerpen, van potten en pannen tot dierenbeeldjes. “Ik begon er al vroeg mee, toen ik nog op de Neerbroek woonde”, legt hij uit. “Ik had destijds veel spullen van ons thuis geërfd.” De tuin er zo mooi mogelijk uitlaten zien is Harrie’s grootste hobby. Daarnaast kon hij vroeger enorm genieten van carnaval. Harrie was de eerste onofficiële Prins Carnaval van Boekel. Nu het bijna carnaval is, stellen we ons de vraag: hoe is ‘t met onze Harrie? 

“Ik probeer van niks iets te maken.” 

“Wie zich het mooist had verkleed, werd prins”, legt Harrie uit. “Ik was verkleed als Miet d’n Tieleman.” Harrie is 53 jaar lang actief geweest bij carnavalsvereniging De Knöllekes, waar hij bekend stond onder de naam Harrie van Haske. “Die optocht vond ik het mooist, daar ging het altijd over.” 

In en rondom huis hangen veel foto’s en voorwerpen die Harrie aan zijn vader doen denken. Zijn vader werd Haske de Spijker genoemd. In de tuin heeft Harrie zijn vader op een bankje, ofwel een haske, uitgebeeld. “Ik heb hem, met een mooie foto en een spijker erbij, op een bankje gezet: Haske de Spijker.” 

In de winter zit Harrie niet stil, want hij probeert zoveel mogelijk voor zijn tuin in de zomer voor te bereiden. “Daar onder die biljarttafel staan allemaal bakken met zaadjes erin”, vertelt hij. En als het dan mooi weer is, geniet Harrie van de positieve reacties over zijn tuin. Zo heeft hij een zonne-dansend Hawaii figuurtje buiten staan die de aandacht trekt van kinderen. “En dan zeg ik, als je ooit wilt leren dansen, kan dat hier gratis”, grapt Harrie. 

“Mijn kinderen kunnen alle twee heel goed leren.” Harrie is heel trots op zijn zoon en dochter. “Ik weet ook veel, als het maar niet moeilijk is.”, grapt hij. Zijn kinderen komen regelmatig langs en hij vindt het fijn als er mensen op de koffie komen. “Als er maar niet te veel komen, want dan krijg je niks gedaan in de tuin.” 

Harrie vindt het belangrijk dat je hard werkt en gezond blijft. Twee jaar geleden verloor hij zijn vrouw Mariet. “Mijn vrouw had dementie”, legt Harrie uit. “Ik bracht Mariet bijna iedere dag heen en weer naar het bejaardenhuis.” Hij zag wat deze ziekte met iemand kan doen. “Dat was verschrikkelijk, dus ik hoop dat ik nog zo lang mogelijk gezond blijf.” 

Zijn liefde voor Mariet is in zijn huis terug te zien: in de foto’s en in de spullen. Harrie ziet in elke voorwerp iets bijzonders. “Dat is mijn kunst.” Niet alleen de tuin, maar ook zijn huis staat vol met voorwerpen en Harrie vertelt graag het verhaal achter elk stuk. En zoals onze Harrie altijd zegt: “Ik probeer van niks iets te maken.”